Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ;


Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΕΙ;
(Αγ. Σιλουανού Αθωνίτη)
Στην αρχή ο άνθρωπος προσελκύεται από το Θεό με τη δωρεά της χάρης, κι όταν έχει πια προσελκυσθεί, τότε αρχίζει μακρά περίοδος δοκιμασίας. Δοκιμάζεται η ελευθερία του ανθρώπου και η εμπιστοσύνη του στο Θεό, και δοκιμάζεται «σκληρά».

Στην αρχή οι αιτήσεις προς το Θεό, μικρές και μεγάλες, ακόμη και οι παρακλήσεις πού μόλις εκφράζονται, εκπληρώνονται συνήθως με γρήγορο και θαυμαστό τρόπο από το Θεό.

Όταν όμως έλθει η περίοδος της δοκιμασίας, τότε όλα αλλάζουν και σαν να κλείνεται ο ουρανός και να γίνεται κουφός σ' όλες τις δεήσεις.

Για το θερμό χριστιανό όλα στη ζωή του γίνονται δύσκολα. Η συμπεριφορά των ανθρώπων απέναντί του χειροτερεύει, παύουν να τον εκτιμούν αυτό πού ανέχονται σ' άλλους, σ' αυτόν δεν το συγχωρούν, η εργασία του πληρώνεται, σχεδόν πάντοτε, κάτω από το νόμιμο, το σώμα του εύκολα προσβάλλεται από ασθένειες. Η φύση, οι άνθρωποι, όλα στρέφονται εναντίον του.

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

  Η ΕΥΧΗ ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΡΟΠΙΤΑΣ

  Πολλοί επικαλούμαστε τον Αγιο Φανούριο να μεσιτεύσει στον Κύριο για να βρούμε κάτι που χάσαμε, να μας φανερώσει μια απάντηση, ακόμα και να μας βοηθήσει σε θέματα υγείας και αρρώστιας... 
Και ο  άγιος Φανούριος δεν μας χαλάει χατήρι! Όσες φορές με πίστη και ευγενική αδελφική αγωνία τον παρακαλάμε για κάτι, μας κάνει αισθητή την παρουσία του, μεσολαβεί και θαυματουργικά μας διώχνει την αγωνία, φανερώνοντάς μας αυτό που τόσο έχουμε ανάγκη... 
   Η παράδοσή μας, καθιέρωσε να συνοδεύεται το αίτημα μας με μια φανουρόπιτα ευγνωμοσύνης, την οποία αφού ψήσουμε και ζητήσουμε την ευλογία του Κυρίου στην Εκκλησία, την μοιράζουμε σε άγνωστους, γνωστούς και φίλους ή σύμφωνα με τις κατά τόπους παραδόσεις σε 7 σπίτια που έχουν κάποια Μαρία. Αυτός που την τρώει λέει: "Θεός συγχωρέσει του αγίου Φανουρίου την μάνα".

   Κατά την παρασκευή της φανουρόπιτας συνηθίζεται μάλιστα να διαβάζεται η παρακάτω ευχή:
~..+..~
Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Ουράνιος Άρτος, 
ο της βρώσεως της μενούσης εις τον αιώνα 
πλουσιοπάροχος χορηγός, 
ο δοτήρ των αγαθών,
ο δέ Ηλιού τροφήν αγεώργητον πηγάσας, 
η ελπίς των απηλπισμένων, 
η βοήθεια των αβοηθήτων και σωτηρία των ψυχών ημών.
Ευλόγησον τα δώρα ταύτα 
και τους ταύτα σοι προσκομίσαντας, 

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ...


ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΝΟΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ... 
 
Γεννήθηκε το 1926 σ΄ ένα νησί της Δωδεκανήσου. Όλη την παιδική ηλικία την έζησε παίζοντας με τα χριστιανόπαιδα, ενώ ο ίδιος ήταν Μουσουλμάνος. Τις παραμονές των χριστιανικών γιορτών μαζί με τα παιδιά του χωριού έτρεχε στα κάλαντα παίζοντας με την φλογέρα του. Το σπίτι πού έμεναν ήταν ένας σταύλος.

Εκεί τη νύχτα της παραμονής των Χριστουγέννων -μετά τα κάλαντα- και αφού είχε ξαπλώσει για να κοιμηθεί, αισθάνεται να ανοίγει η πόρτα και μπροστά του να εμφανίζεται ο Χριστός. Φορούσε άσπρο χιτώνα, το πρόσωπο του ήταν χαμογελαστό και του είπε: 
 
«Ήρθα για σένα, είσαι δικό μου παιδί» και εξαφανίστηκε. 

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

H ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



H ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


Η Κοίμηση της Θεοτόκου είναι Θεομητορική εορτή των Χριστιανικών Εκκλησιών, η οποία εορτάζεται στις 15 Αυγούστου.
Στην γλώσσα της Χριστιανοσύνης δεν έχουμε θάνατο της Παναγίας αλλά Κοίμηση. Πότε όμως εκοιμήθη η Θεοτόκος;

Η Παράδοση και οι γραπτές μαρτυρίες, που σωθήκανε λένε, ότι η Παναγία έζησε έντεκα χρόνια μετά την Ανάληψη τού Κυρίου.

Τριών ετών η Παναγία πήγε στον Ναό. Στα δεκαέξι μνηστεύθηκε τον Ιωσήφ. Στα 49 της ανελήφθη ο Κύριος. Και στο εξηκοστό έκοιμήθη.

Έζησε πάντα στα Ιεροσόλυμα, εκεί που ο Θεάνθρωπος θυσιάστηκε για τη σωτηρία της ανθρωπότητος και θριάμβευσε με την ένδοξη Ανάστασή Του…

Η Παναγία ανέβαινε συχνά στο όρος των Ελαιών, από το οποίο ανελήφθηκε ο Κύριος. Εκεί με ιερή συγκίνηση προσευχόταν στον Ουράνιο Πατέρα και στον Υιόν της.

ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!


ΤΟ ΧΑΤΙΡΙ ΠΟΥ ΖΗΤΑΕΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!
Εμείς, όλοι όσοι αγαπάμε την Παναγία και την έχουμε σαν Μάνα δικιά μας, αφού είναι πραγματικά Μάνα δικιά μας, ας της κάνουμε το μεγάλο της χατίρι. Ποιο είναι αυτό;
Θα ήθελε, όπως εσείς αγαπάτε τα παιδιά σας πάρα πολύ και γι’ αυτά θυσιάζεστε και γι’ αυτά κάνετε τα πάντα, έτσι να μην ξεχνάτε το δικό της Γιό.
Ικετεύει τον καθένα από εμάς, όλους μας, να λατρέψουμε τον Γιό της, όχι μονάχα σαν Θεό, αλλά και σαν άνθρωπο, σαν μωρό. Όχι μόνο σαν Υιό του Θεού, αλλά και σαν Γιό του ανθρώπου. Σαν Υιός του Θεού είναι ένα με τον Πατέρα, αλλά σαν Υιός του ανθρώπου έγινε σπλάχνο, έγινε βρέφος, έγινε μικρό παιδάκι, που χώθηκε σε μια αγκαλιά. «Μαμά» την φώναζε την Παρθένο Μαρία. Ξέρετε πως το φώναζε το μωρό της Εκείνη; «Μωρό μου! Βρέφος μου! Αγάπη μου! Λατρεία μου! Χαρά μου! Ουρανέ μου!» Και μέσα στην καρδιά της εκείνο γλυκοσπαρταρούσε στον μητρικό της έρωτα.
Θέλω να πω με όλα αυτά, ότι αυτό είναι το πιο μεγάλο δώρο, που σήμερα θα μπορούσαμε να της δώσουμε. Όλοι να αγαπήσουμε τον Γιό της, όπως Τον αγάπησε κι Εκείνη. Όλοι να μην κάνουμε λάθη και αμαρτίες και να πικραίνουμε τον Γιό της. Και όσοι έχουμε κάνει λάθη και όσοι έχουμε κάνει αμαρτίες, οποιοδήποτε λάθος κι αν είναι αυτό, θα ήθελε μονάχα μια χάρη να της κάνουμε, να γονατίσουμε μπροστά στον Γιό της και να Του πούμε:

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

OΠΟΙΟΣ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!

 
OΠΟΙΟΣ ΜΕ ΦΩΝΑΖΕΙ, ΕΙΜΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ!

Όποιος με φωνάζει, είμαι δίπλα του, λέει η Παναγία, ανεξάρτητα αν είναι δίκαιος ή άδικος. Ανεξάρτητα αν είναι άγιος ή αμαρτωλός. Όταν με φωνάζουν άγιες ψυχές δεν μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά μου. Το πανηγύρι που κάνει η μητρική μου καρδιά, όταν βλέπω άντρες και γυναίκες να αγωνίζονται με θυσιαστική αγάπη, να λατρέψουν τον Θεό Πατέρα και να υπηρετήσουν τον Μοναχογιό μου. Τότε στέκομαι εκεί δίπλα και ικετεύω τον Θεό, να τους αγιάσει και να τους φωτίσει και να τους κάνει άστρα φωτεινά. Να λάμπουν μέσα σ’ αυτής της γης τη σκοτεινιά και να φωτίζουν με τη διδασκαλία τους και τη ζωή τους, τους συνανθρώπους τους.

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Λογής και λογής άνθρωποι...

 

Λογής και λογής άνθρωποι...


Κάποιοι χορταίνουν με ένα στραγάλι, άλλοι με ένα μήλο...
 
Κάποιοι χορταίνουν μ' ένα πιάτο φαί, κι άλλοι θέλουν ένα ταψί ολόκληρο...
 
Είναι κι αυτοί που τους αρκεί μια βόλτα στην περίβολο του σπιτιού τους.
 
Είναι κι εκείνοι που τ' όνειρό τους είναι να κάνουν τον γύρο της Ελλάδας, μα, είναι κι άλλοι που θα αναπαυτούν μόνο εάν γυρίσουν όλη την Ευρώπη...
 
Είναι κι άλλοι που ονειρεύονται να δουν με τα μάτια τους τον κόσμο όλο...
 
Είναι πάλι κι αυτοί που δεν τους φτάνει η γη και λαχταράνε να πατήσουν στο φεγγάρι...
 
Είναι τέλος κι αυτοί, οι λίγοι, οι άπληστοι, που ζητάν κι άλλα περισσότερα...

Υπάρχουν όμως και αυτοί που ξέρουν πως το πιο όμορφο και ξεκούραστο ταξίδι της ψυχής είναι  "η προσευχή" και μόνος ασφαλής προορισμός τους "ο γλυκύτατος Κύριος μας Ιησούς Χριστός"!

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ!!!

Πέμπτη, 6 Αυγούστου 2015

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ

ΞΕΡΕΤΕ ΜΑΝΕΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΕΚΠΕΜΠΕΤΕ ΓΑΛΗΝΗ;

Όταν καταφέρετε να μιμηθείτε αυτή την υπέροχη κοπέλα, αυτή την υπέροχη μικρή Βασίλισσα του Ουρανού, την Παναγία Μητέρα μας!

Δύο πράγματα έκανε:

ΤΟ ΠΡΩΤΟ, σιωπούσε, αλλά μέσα της όμως μιλούσε. Σιωπούσε στα λόγια του κόσμου και μιλούσε συνέχεια στο Θεό της για το μονάκριβο θησαυρό της.

ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ, μέσα από τα μάτια και την καρδιά της, αν και την έβλεπες σιωπηλή, έβγαζε τέτοιο φως, τέτοια λατρεία, χαρά και τέτοια αγάπη, που νόμιζες ότι μοναδικά μόνο εσένα αγαπούσε.

Πείτε μου, πολλές φορές μεταξύ σας, σαν ερωτευμένοι με το σύντροφό σας, δεν νιώθατε όμορφα έστω κι αν δεν είπατε πολλά λόγια, αλλά σας αρκούσε που νιώθατε στην ματιά του άλλου τον έρωτα της καρδιάς του;

Ποιος ήταν πιο δυνατός;

Αυτός ο έρωτας της σιωπηλής λατρείας ή όλα εκείνα τα ψεύτικα λόγια, «είσαι η μοναδική μου αγάπη, είσαι η χαρά μου, είσαι το ένα μου, είσαι το άλλο» και μετά από λίγο έλεγε και άλλα που δεν ταίριαζαν τα λόγια με τις πράξεις του;

-Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ!

Αυτό έκανε και η Παναγία μας!

(απόσπασμα από κήρυγμα του π. Ελπιδίου Βαγιανάκη)

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…


 
ΓΙΑΤΙ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΟΛΛΟΙ ΛΙΓΟΙ…

Το μυστήριο του θεϊκού έρωτα, λέει ο Κύριος, δεν αποκαλύπτεται σε κανέναν, παρά μονάχα σε εκείνους που ερχόμενοι στην Εκκλησία Με αναζητούν πραγματικά και με πολύ αγάπη Με παίρνουν μέσα τους κάθε φορά που αναγνωρίζουν την σταυρική Μου θυσία και προσέρχονται ταπεινά να μεταλάβουν. Όλοι οι υπόλοιποι, που λέτε πως Με αγαπάτε και Με αναγνωρίζετε σαν Θεό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Δάσκαλό σας και Με αναγνωρίζετε σαν Κυρίαρχο σας, απλώς έρχεστε στην Εκκλησία, για να ακούσετε τα θεϊκά λόγια, να ψάλετε και εσείς, να προσευχηθείτε, αλλά ποτέ σας δεν θα υπερβείτε το «κατ’ εικόνα», για να μπείτε στο «καθ’ ομοίωση». Απλώς παραμένετε εκεί στο «κατ’ εικόνα», απλά να Με γνωρίζετε, απλά να έχετε την δυνατότητα, αλλά όμως να μην εφαρμόζετε το «καθ’ ομοίωση».

Εκείνοι που πραγματικά θέλουν να πετύχουν το «καθ’ ομοίωση», είναι αυτές οι πολλοί λίγες ερωτευμένες ψυχές με Εμένα, και το λέω αυτό με πολύ θλίψη, που θέλουν νοσταλγικά, θεϊκά, ερωτικά να έλθουν να Με πάρουν στην καρδιά τους και να γίνω Εγώ ο Βασιλιάς τους. Τότε, ο Θεός Πατέρας Μου, την ώρα που προσέρχονται για να μεταλάβουν, μας ενώνει και μας κάνει ένα, Εμένα και το σπλάχνο Μου. Γινόμαστε ένα… και σαν ένα, στην ανθρώπινη Μου φύση, βοηθάω το σπλάχνο Μου πως να προσευχόμαστε μαζί στον Θεό Πατέρα μας.

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

«Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!» (Οσίου Παϊσίου)


«Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!»

Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού - “αρχή σοφίας φόβος Κυρίου” (Ψαλμ. 110, 10), λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό. 
 
Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Σιγά - σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύσυγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πως θα είναι!

Και βλέπεις σε όλα τα κράτη φουρτούνα, ζάλη μεγάλη!  Ο καημένος ο κόσμος -ο Θεός να βάλει το χέρι Του!- βράζει σαν την χύτρα ταχύτητος. 
 
Και οι μεγάλοι πως τα φέρνουν! Μαγειρεύουν-μαγειρεύουν, τα ρίχνουν όλα στην χύτρα ταχύτητος και σφυρίζει τώρα η χύτρα! Θα πεταχθεί σε λίγο η βαλβίδα! Είπα σε κάποιον που είχε μια μεγάλη θέση: “Γιατί μερικά πράγματα δεν τα προσέχετε; Τι θα γίνει;” “Πάτερ μου, μου λέει, λίγο χιόνι ήταν πρώτα το κακό, τώρα έχει γίνει ολόκληρη χιονοστιβάδα. Μόνο ένα θαύμα μπορεί να βοηθήσει”.
 

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΓΟΥΣΤΟΥ;


ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΝΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΓΟΥΣΤΟΥ;

Η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου ξεκινάει στις 1 Αυγούστου και τελειώνει στις 14 Αυγούστου. Νηστεύουμε για να τιμήσουμε την Παναγία και να την ικετεύσουμε να μεσιτεύει στον Υιό της και Θεό μας για τις ψυχές μας.

Τη νηστεία αυτή την λέμε αυστηρή γιατί πρσπαθούμε να νηστέψουμε όλες τις μέρες,
εκτός Σαββάτου και Κυριακής, που γίνεται κατάλυση οίνου και ελαίου. Ανήμερα της εορτής της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, στις 6 Αυγούστου, τρώμε ψάρι, τιμώντας ιδιαίτερα αυτή τη σπουδαία δεσποτική εορτή. Άν η 15η Αυγούστου συμπέσει Τετάρτη ή Παρασκευή τότε γίνεται κατάλυση μόνον ιχθύος.
Η νηστεία είναι εντολή του Θεού, η πρώτη και πιο παλιά από όλες. Την έδωσε ο Θεός για πρώτη φορά στον Αδάμ και την Εύα μέσα στον παράδεισο, λέγοντάς τους ότι μπορούν να τρώνε από όλους τους καρπούς εκτός από τον απαγορευμένο καρπό.